روانشناسی: تاثیر روزه بر سلامتی روح و روان-قسم پایانی

نقش روزه در سلامتیِ روان و طهارت روح، به مراتب افزون‏تر از نقش آن در سلامتی جسم است؛ زیرا گرفتن روزه هم باعث کاهش بیماری‏‌های روانی (حتی در بعضی موارد سبب درمان قطعیِ آنها) می‏‌شود و هم تقویت، پاکی و بزرگی روح را در پی دارد.

3ـ نزديکي به خداوند:

انساني که مطيع فرمان الهي است هيچگاه به سوي حرام دست دراز نمي کند و به کارهاي واجب، پشت نمي کند، بدون شک چنين فرد، بندۀ مقرب درگاه حضرت حق مي‏باشد، به کوي او راه مي يابد و در وادي امن او گام مي نهد. اينگونه بنده است که حتا شايستگي هم سخن شدن با حضرت حق را پيدا مي‏کند و مي‏تواند از فرشته ها هم پيشي گيرد.

سرانجام، به جايگاهي تکيه مي زند که آخرين آرزوي انسان‏هاي خداجو و نهايي‏ترين هدف بندگان خداپرست بوده است، زيرا بالاتر از آن، مقام ديگري و ارزشمندتر از آن، جايگاهي وجود ندارد و اگر وجود دارد، آن جايگاه معبود است، نه جايگاه عبد، مقام خالق است، نه مقام مخلوق و مرتبۀ علت‏العلل است نه درجۀ معلول.

نتيجه آنکه: دين اسلام ـ از آنجا که دين کامل و جامع است‏ ـ به تمام ابعاد وجودي انسان و به همه‏ي زواياي زندگي او عنايت تام دارد؛ از اين جهت آفريدگار هستي با وضع قوانين جاويدانه و با تسريع دستورات عادلانه، هم نيازمندي‏هاي جسمي او را بر‏طرف مي‏سازد و هم به ضرورت‏هاي روحي او پاسخ مي‏دهد؛ اگر از يک سو با تسريع عبادات به پرورش و پالايش روح او مي‏پردازد از سوي ديگر همين عبادات را دوا براي درمان مرض‏هاي بدني او نيز قرار مي‏دهد. اگر روزه را براي تقويت اراده و بالا بردن عزت نفس بنده‏اش واجب مي‏کند، از جانب ديگر آن را به عنوان بهترين داروي شفابخش براي کاهش اختلالات عصبي و اضطراب‏هاي روحي او نيز معرفي مي‏کند.

امروز مليون‏ها انسان در دنيا ـ به ويژه در کشور‏هاي توسعه يافته و متمدن ـ از بيماري‏هاي رواني و از نبود آرامگاه روحي به شدت رنج مي‏برند و ده‏‏ها انسان در روز در سرتاسر جهان به خاطر اضطراب‏‏هاي روحي و فقدان پناه‏گاه معنوي، پوچ انگاريِ اين عالم و به بن‏بست ديدن اين جهان طبيعت، دست به خودکشي مي‏زنند.

توجه به مسايل عبادي و امور ماوراء طبيعي ـ به گفته روان شناسان ـ بهترين درمان اين بيماري‏ها است و روزه که از مهمترين عبادات الهي و از اساسي‏ترين فرايض ديني به شمار مي‏رود، شايسته‏ترين درمان براي فشارهاي روحي و بيماري‏هاي رواني دانسته شده است، زيرا انسان روزه‏دار، خود را در جهاني مي‏بيند که از خود حساب و کتابِ دقيق دارد و گرداننده آن، نيرويي است که فناپذيري و نيستي در وجودش راه ندارد. اوست که به همه، هستي داده و از همه، هستي را مي‏گيرد و هيچ حرکتي بدون توفيق و مشيت او به جريان نمي‏افتد. او خالق اين جهان و اداره‏کننده‏ي جهان پس از مرگ است. انسان روزه‏دار نيک مي‏داند که زندگي انسان هيچگاه پايان ندارد بلکه فقط چهره مي‏گرداند و در کيفيت آن، دگرگوني پيش مي‏آيد.

اينگونه انسان همواره به زندگي خويش لبخند زده و فرداي خويش را درخشان مي‏بيند؛ بنده‏ي روزه‏دار هرگز خويش را تنها تصور نمي کند، بلکه خود را تحت نظارت دقيق و هميشگي نيروي قدرت‏مند و جاويد مي‏بيند و در همه حالات کمک‏هاي نهاني و امدادهاي غيبي آفريدگار خويش را در لحظه لحظۀ حيات خويش تجربه مي‏نمايد.

از اين رو، بر ما لازم است که درباره مسائل عبادي و ارزش‏هاي ديني که يگانه راه و ضامن سلامت فرد و جامعه است خوب توجه و تامل کنيم و هيچگاه تحت تاثير فضاي موجود و رخدادهاي غم‏انگيزِ عصر سياه طالبان و پيش از آن قرار نگيريم، زيرا الگوي زندگي، پيامبر گرامي اسلام و پيشوايان معصوم‏اند. عمل به سخنان آن بزرگان، چراغ راه زندگي است و اما طالبان و امثال‏ آن‏ها بشرهاي عادي و خطا پذيراند که هيچ ارتباطي با اسلام واقعي و دين الهي ندارند.

بايد هوشيار و آگاه باشيم که صنعت و فنّاوريِ پيشرفتۀ چند قرن اخير، گرچند در بسياري از ابعاد زندگي مادي انسان، نيازمندي‏هاي انسان را به حداقل رسانده ولي بي‏توجهي به مسايل متافيزيکي و پشت‏پا کردن به ارزش‏هاي معنوي، خسارات جبران ناپذيري در بُعد روحي و رواني بشر به وجود آورده است. اين نکته را نيز نبايد فراموش کرد که تنها راه نجات از اين بحران حيرت‏آور، برگشت به امور معنوي است.

0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.