داروسازی: این قرص است نه نقل و نبات-پایانی

داروهای مسکن و خواب‌آور باعث تغییرات رفتاری یا روانی همچون سرخوشی مختصر، پرخاشگری، اختلالات درکی، اختلال قضاوت، گیجی، رخوت، خواب آلودگی، شل شدن عضلات، به هم خوردن تعادل و اختلال عملکرد شغلی و اجتماعی می‌شوند. همچنین مصرف طولانی داروهای مسکن و خواب‌آور عوارضی شامل افسردگی، سردرد، ناراحتی گوارشی، آسیب کبدی و اختلال حافظه در پی دارد.
اما علاوه بر عوارض مصرف، ترک این داروها نیز عوارضی به‌دنبال دارد. ترک داروهای مسکن و خواب‌آور دارای علائمی است که این علائم معمولا روز بعد از قطع دارو شروع می‌شود.

علائم ترک این داروها شامل افسردگی، اضطراب، بی‌قراری، اختلال خواب، بی‌اشتهایی، تهوع، کاهش فشارخون، افزایش درجه حرارت بدن، تشنج و حتی اغما و مرگ است.

شدت و نوع این علائم بسته به نوع دارو متفاوت است. افرادی که به استفاده از داروهای کدئین دار معتاد باشند درصورت ترک دارو دچار بدن درد، خمیازه، آبریزش از بینی و اسهال می‌شوند.


نشانه‌ای از خوددرمانی

آمار بالای مصرف قرص استامینوفن در کشور را می توان نشانه‌ای از خود درمانی دانست.

این درحالی است که مصرف بالای چنین داروهایی به منظور کاهش درد، با مخفی کردن علائم بیماری و درد باعث طولانی شدن درمان و یا در برخی اوقات باعث درمان اشتباه می شود.

همچنین براساس تحقیقات به عمل آمده زنانی که به‌طور مداوم از داروی مسکن استامینوفن، بروفن و از این قبیل استفاده می‌کنند، دو برابر افراد معمولی در خطر ابتلا به فشار خون بالا هستند.

اما مهم‌ترین و جدی‌ترین عارضه‌ای که مصرف بی‌رویه استامینوفن به همراه دارد، آسیب کبدی است. به‌گونه‌ای که به گفته دکتر شادنیا متخصص سم‌شناسی، حتی در کشور‌های غربی که مصرف الکل رواج زیادی دارد، شایع‌ترین دلیل پیوند کبد مصرف استامینوفن است. آسیب ریوی و ابتلا به آسم از دیگر عوارض مصرف استامینوفن است.

مصرف میزان بالای استامینوفن، میزان آنتی‌اکسیدان «گلوتاتیون» را در بافت شش‌ها کاهش می‌دهد که این امر موجب آسیب ریه و بروز بیماری‌های تنفسی از جمله آسم می‌شود.

این عوارض درحالی است که در کشور ما به‌طور معمول مردم این دارو را بی‌خطر می‌دانند و بی‌حساب و کتاب از استامینوفن ساده و کدئین استفاده می‌کنند.

0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.