مناسبتها: لحظه تحویل سال 1393

لحظه تحویل سال 1393 هجری شمسی در ساعت 20:27:07، روز پنج شنبه 29 اسفندماه 1392 مطابق با 18 جمادی الاول 1435 و 20 مارس 2014 خواهد بود.

- سال 1393 هجری شمسی برابر با:

سالهای 2014/15 میلادی، 1435/36 هجری قمری و 3752 زرتشتی می باشد.


- نام سال: اسب

فال و طالع بینی سال 1393 هجری شمسی (سال اسب)
چینیها معتقدند بودند در شروع سال نو ازبین تمام حیوانات تنها دوازده حیوان را برای گردش زمین انتخاب کرده است که به ترتیب ظاهر می شوند و انسانها برحسب تولد در سال مورد نظر دارای همان خصوصیات می باشند. این حیوانات به ترتیب: موش، گاو، ببر (پلنگ)، گربه (خرگوش)، اژدها (نهنگ)، مار، اسب، بز (گوسفند)، میمون، خروس (مرغ وجوجه)، سگ و بالاخره خوک می باشند. شبیه همین اعتقاد نیز بین ما ایرانیان وجود دارد.

مناسبتها: لحظه تحویل سال 1393


سال 1393 به نام اسب می باشد ببینیم سال اسب برای ما چگونه خواهد بود:
خصوصیات متولدین سال اسب:
نجیب و برازنده، اسب همیشه فوق‌العاده به نظر می‌رسد عاشق مکان‌های عمومی، ورزشکار، شوخ، نکته‌سنج، زرنگ، ناآرام، خودخواه، خود‌دوست، اقتصاد‌دان، به خاطر عشق از همه چیز می‌گذرد. خونگرم هیجانی و نا‌آرام است. اسب با بز و سگ و ببر می‌تواند زندگی خوبی داشته باشد ولی با موش هرگز.



اسب همیشه خود را آراسته و ستودنی می نماید. بسيارجذاب است و می داند چگونه لباس بپوشد. او به مكان های عمومی مانند: كنسرت، تئاتر، گردهمائی ها، مسابقات ورزشی ومهمانی ها علاقه خاصی دارد. وی اغلب خوش اندام و ورزشكار است.

اسب بسیار خوش برخورد، خوش صحبت، با نشاط، دلسوز،‌شوخ، سرگرم كننده و در همه حال محبوب و دوست داشتنی است.

روحیه اسب با فعالیت های سیاسی بسیار سازگار است و این گونه كارها او را خشنود می كند و به او امكان رشد می دهد. اسب با شگردی خاص ، دیگران را زیر سلطه خود در می آورد و فرمان بردار خود می كند.

اسب بسیار حاضر جواب است و پیش از آن كه لب به سخن بگشایید بحث وگفت و گویی ـــ چه در آن سر رشته داشته باشد یا نه ـــ وارد شود و بر دیگران پیشی بگیرد.

اسب در كارهای عملی هم به اندازه كارهای فكری ، توانمند،‌ خلاق و ماهر است. اما در حقیقت، او بیشتر زرنگ است تا با هوش و خودش نیز این را می داند؛ به همین دلیل، برخلاف ظاهری آرام و مطمئن، اعتماد به نفس ندارد و موجودی ضعیف است.


اسب بی تاب، تند خو، نازك دل و پرشور و حرارت است؛ از این رو گاه از نفوذ كلام خود برای سیطره بر دیگران استفاده می كند. كسانی كه یك بار از خشم و غضب اسب آسیب دیده باشند، دیگر هرگز نسبت به او خوش بین نخواهد بود و همیشه از او می هراسد و برای پیروزی در زندگی باید خود را كنترل كند.

زندگی مستقل و مطابق میل و سلیقه شخصی را بر هر چیز دیگر ترجیح می دهد.

وقتی اسب به میل خود خانه و خانواده ای درست می كند،‌سر پرستی آن را به عهده می گیرد و به خانواده خود عشق می ورزد. اسب در زندگی خانوادگی سالار و ارباب است و كار، مشكلات، تندرستی و حتی اتوی لباسهایش بر عهده دیگران است كه البته این برخورد و نگرش اسب چندان هم دور از انصاف نیست؛ زیرا در حقیقت، حضور او ضامن بقای خانواده است و اگر زمانی به هر علت خانه و خانواده را ترك گوید،‌همه چیز مانند خانه ای پوشالی در هم می ریزد.

لذا،‌ با این موجود خودخواه، فقط برای خود و موفقیت های شخصی اش كار می كند؛ اما بی شك همیشه بازده كاری اش فوق العاده عالی است و برای دیگران مفید است.

اسب زحمتكش است و در امور مالی دیدی كار شناسانه داشته و ماهرانه عمل می كند. اما متاسفانه از آن جا كه دارای روحیه متغیری است، ممكن است توجه خود را به امور دلخواهش از دست بدهد؛ این امور می تواند عاشقانه، مربوط به كار و یا هر مورد دیگری باشد و تفاوتی ندارد. اما نگران نباسید، او دوباره با همان میزان موفقیت خواهد رسید. مشروط بر آن كه انجام كار مورد نظر نیاز به گوشه گیری، تفكر و عمق نداشته است و نیاز به بودن در میان دیگران دارد تا او را تایید و ستایش كنند.

اسب در ارتباط با جنس مخالف، موجودی ضعیف است. او به خاطر عشق از همه چیز می گذرد و آنچنان مجذوب عشق می شود كه همه چیز را از یاد می برد؛ به همین دلیل، با آن همه استعداد های مثبتش، زندگی اش رضایت بخش نیست و راضی اش نمی كند. اما اگر او بتواند بر این ضعف خود غلبه كند و اهداف خواسته هایش بر خشم و هیجانش غلبه كند، زندگی شاد و موفقی خواهد داشت.

در دوران كودكی و جوانی اسب، پر فراز و نشیب است. او در جوانی خانه و خانواده اش را ترك می كند كه همین امر باعث دل شكستگی و افسردگی اسب می شود. زندگی عشقی او نیز هرگز بی دردسر و راحت نیست؛ اما دوران پیری آرامی خواهد داشت.

نماد اسب آتش -كه هر شصت سال یك بار تكرار می شود- (سالهای 1285، 1344، 1404 و ...) برای خود اسب و خانواده اش شگون ندارد، زیرا در این سال ها خصوصیات مثبت و سودمند وجود اسب تبدیل به ویژگی های زیان آور و شرارت آمیز می شود و خانواده او در معرض بیماری های خطرناك، تصادف و بد اقبالی قرار می گیرند.


مردان و زنانی كه در سال اسب آتش متولد شوند، از نظر شخصیتی همان خصلت های متولدان سال اسب را دارند اما صفات خوب و بدشان شدیدتر است. آنان بسیار كوشاتر، زیرك تر، مستقل تر، خوش ذوق تر و با استعدادتر و بیش از دیگران خودخواه هستند. روحیه پر شر و شور و خود پسندی دیوانه وار اسب، روابط عشقی او را به سوی زیاده روی های زیان بار سوق می دهد.


بعضی بر این باورند كه متولدان سال اسب آتش، بر افراد خانواده خود نفوذ عجیبی دارند؛ اما باور عموم این است كه اسب های آتشین برای خانه ای كه درآن متولد شده اند و نیز برای خانوده ای كه خود تشكیل خواهند داد، مشكل سازند.
شایان ذكر است كه متولدان سال اسب آتش به شغل های متنوع تر،‌ جالب تر و استثنایی تر از متولدان سال اسب عادی می پردازند و احتمال این كه به خوشنامی یا بدنامی، شهره شوند، بیشتر است.

شعار اسب: "من اداره می کنم"

پیشگویی های سال 1393:
سال 1393 هفتمین سال از دوره اثنی عشری ست که آن را به ترکی آت نامیده و معتقدند که حوادث سال با طبع اسب هماهنگی دارد.


افراد مشهور متولد سال اسب:
ابتدا از اسب آتش شروع می كنیم. سیسرون، رامبراند، كورنلی و دیوی كروكت در سال اسب آتش متولد شده اند. شارلمانی، روزولت، خروشچف، هاكسلی و هرزوك -كه همگی زحمت كش، نجیب زاده و خود پسند بوده اند- در سال اسب به دنیا آمده اند. در میان متولدان این سال به شگفتی به نام لویی پاستور نیز بر می خوریم. می گویند كه اسب، خود را به خاطر عشق به مخاطره می اندازد. مادام دوبرینویلرز در راه عشق مسموم شد و ادوارد هشتم نیز از تاج و تخت كناره گیری كرد. دلاكروا، نیوتون، ژرژ براك، بوفالوبیل و شاه بودوئن از دیگر متولدان سال اسب بوده اند.

نحوه تعیین لحظه تحویل سال

لحظه تحويل سال، چه اتفاقی در آسمان می افتد؟
معمولاً هنگامی که يک سال شمسی به روزهای پايانی خود می رسد، صحبت از ويژگی های سال آينده شروع می شود. از بين اين بحث ها، يک بحث بيش از بقيه جلب توجه می کند و آن، «لحظه تحويل» سال آينده است. طبق سنت، در اين لحظه همه افراد خانواده دور هم جمع می شوند و بنا بر رسوم باستانی خود، آغاز سال نو را جشن می گيرند.


مناسبتها: لحظه تحویل سال 1393


اين لحظه ای است که خاطره آن هميشه در يادها می ماند اما آيا تاکنون از خود پرسيده ايد که اصولاً اين زمان بر چه مبنايی انتخاب و تعيين می شود؟ و در اين لحظه چه اتفاقی می افتد که آن را با آغاز سال پيوند می دهند؟


زمان و تقويم زمان، انسان را به ياد ساعت و تقويم می اندازد. مطمئناً همه شما با نظام 24 ساعتی شبانه روز آشنا هستيد و در زندگی روزانه خود به راحتی از آن استفاده می کنيد. اين نظام و مفهوم شب و روز، به قدری بديهی است که شايد هرگز به منشأ و چرايی آن فکر نکرده ايد. اما در سپيده دم تمدن، اجداد ما نمی توانستند اين چنين ساده و راحت مفاهيم زمان را درک کنند.


شايد نخستين مفهوم گذشت زمان برای آنان طلوع و غروب خورشيد بوده است. بالا آمدن گوی فروزانی از شرق و فرونشستن آن در غرب و تکرار مداوم آن، انسان را به مفهوم روز وشب و سپس «شبانه روز» رهنمون شد. اين بنيادی ترين جزء يک نظام سنجش زمان است: «پديده ای متناوب و تکرار شونده» خوشبختانه طبيعت چندين پديده متناوب ديگر نيز در اختيار انسان قرار داده است و از اينجا بود که مفاهيم سال، فصل و ماه پديد آمد.

مناسبتها: لحظه تحویل سال 1393



اما چرا انسان به واحدهای بزرگتر از روز روی آورد؟
با استفاده از واحدهای بزرگی همچون سال، دهه و قرن کار آسان تر می شود. واحد بزرگتر از روز ماه بود: يک دوره ی اهله ی ماه که از يک بدر تا بدر بعدی، يا از يک هلال نو تا هلال نوی بعدی طول می کشيد. اين مدت تقريبا 29 تا 30 روز است. بنابر اين اولين تقويم های بشر تقويم های قمری بوده است، زيرا تنها با نگاه به شکل اهله ی ماه می توان تشخيص داد که در چندمين روز ماه قرا داريم و احتياج به هيچ محاسبه ی ديگری نيست.


برای انسان های اوليه، همين کافی بود که يک سال را به طور تقريبی 360 روز و يک ماه را 30 روز بداند اما پيشرفت تمدن، باعث نياز به دقت بيشتر در محاسبه زمان شد و اين امر، يک مشکل بزرگ را نمايان ساخت: متأسفانه واحدهای بزرگتر از زمان، حاصلضرب صحيحی از واحد های کوچکتر نبودند. به عبارت ديگر، در يک سال نمی توان تعداد صحيحی از شب و روزهای کامل را جای داد.
البته گفته بالا به هيچ وجه دقيق نيست. وقتی می گوييم «سال» بايد دقيقاً مشخص کنيم که منظورمان از سال چيست؛ همين طور برای شبانه روز. تعجب نکنيد! در «نجوم کروي» چندين نوع سال و روز و ماه وجود دارد. اگر يک متن نجوم کروی مربوط به زمان را بخوانيد، مطمئناً از ديدن اسامی عجيب و تعاريف گوناگون دستگاه های مختلف زمان، در شگفت خواهيد شد. البته ما قصد نداريم وارد اين مبحث گسترده شويم. بلکه فقط چند تعريف ساده شده از آن را که برای کارمان ضروری است، برمی گزينيم.

مناسبتها: لحظه تحویل سال 1393


احتمالاً با دو نوع از سال ها آشناييد:

سال شمسی و سال قمری. مبنای طبيعی اين سال ها از نامشان پيدا است. يعنی سال شمسی از حرکت خورشيد و سال قمری از حرکت ماه بهره می گيرد. همانطور که می دانيد، در اصل اين زمين است که به دور خورشيد می گردد. اما از آنجا که حرکت، نسبی است؛ ما بر روی زمين تصور می کنيم که خورشيد در طول سال در حال حرکت در آسمان است. اين حرکت در يک مسير خاص در آسمان صورت می گيرد که «دايره البروج» نام دارد و ما بعداً در باره آن بيشتر صحبت خواهيم کرد.


اين حرکت با حرکت روزانه ی خورشيد که از شرق به غرب در 24 ساعت يک دور می زند، فرق دارد. اين حرکت را تنها با توجه به ستارگان زمينه ی آسمان می توان فهميد که خورشيد در طول يک سال يک دور در ميان ستارگان زمينه ی آسمان از غرب به شرق دور می زند. حال، با توجه به آنچه گفتيم، می توان يک سال شمسی را «مدت زمان حرکت خورشيد از يک نقطه خاص در آسمان و بازگشت به همان نقطه» تعريف کرد. اين ساده ترين سال است که به آن «سال برجي» هم گفته می شود.


از آنجا که اين نوع سال با خورشيد در ارتباط است و خورشيد هم يکی از عوامل کنترل کننده طبيعت و فصول است، در بيشتر تقويم ها از اين نوع سال استفاده شده است. اما در سال قمری، مدت زمان 12 بار ديدن هلال ماه نو يا 12 يار ديدن بدر کامل ماه به عنوان مبنا انتخاب شده است. هرچند اين نوع سال بر مظاهر طبيعت و فصول منطبق نيست، اما از آنجا که تاريخ دين ما براين اساس بنيان شده است، از آن نيز استفاده می کنيم.

مناسبتها: لحظه تحویل سال 1393


برگرديم به سال شمسی، يعنی مدت زمان دو عبور متوالی خورشيد از يک نقطه ثابت در آسمان. انسان در اعصار گذشته اين مدت زمان را 365 روز اندازه گرفته بود و براساس آن به محاسبه تاريخ می پرداخت. اما به تدريج که شمار سال ها فزونی يافت، انديشمندان دريافتند که اين سال های 365 روزی، کم کم از فصول سال انحراف پيدا می کنند. متفکران به اين فکر افتادند که طول سال ها را دقيق اندازه بگيرند. اين اندازه گيری ها با همان وسايل ابتدايی نشان می دادند که طول يک سال شمسی اندکی از 365 روز بيشتر است؛ يعنی حدود 25ر365روزه است. حال به نظر شما چگونه می توان اين 25ر0 روز و يا ساعت را به حساب آورد.




توجه کنيد که اين 6 ساعت های اضافی، پس از 4 سال، به يک شبانه روز (24 ساعت) می رسند. پس اگر در يک دوره 4 ساله، يک روز به انتهای سال چهارم بيفزاييم وآن را 366 روز در نظر بگيريم، مشکل حل می شود.
چرا که در اين صورت 4 سال دارای 1461 روز (366+3×365) خواهد شد. يعنی هر سال به طور متوسط 25ر365 روز خواهد داشت. اين نظام کبيسه ای را بيشتر تقويم های باستانی به کار برده اند (سال چهارم را که 366 روز است، سال کبيسه می نامند).



مناسبتها: لحظه تحویل سال 1393


تقويم جلالی و لحظه تحويل سال

بعد از اسلام در ايران تقويم منظمی وجود نداشت. درمحافل سياسی و علمی جهان اسلامی که ايران نيز جزو آن به حساب می آمد، تقويم هجری قمری به کار می رفت، اما در بين عامه مردم ايران، تقويم کهن باستانی (تقويم يزدگردی) معمول بود.


اما در حساب های کبيسه های اين تقويم سهل انگاری می شد، تاجايی که در عهد ملکشاه سلجوقی ، نوروز به اواسط شهريور ماه رسيده بود! اين مسائل مشکلات عديده ای را در حساب های مالی و خراجی يک سال ايجاد می کرد. به همين سبب دانشمندان آن زمان به همت حکيم عمر خيام و با حمايت ملکشاه و وزير دانشمند وی، خواجه نظام الملک طوسی، به اصلاح و احيای تقويم شمسی قديم ايرانی بر مبنای هجرت پيامبر بزرگ اسلام (ص) اقدام کردند و تقويم تازه را به لقب سلطان جلال الدين ملکشاه، تقويم «جلالي» ناميدند.


در اين تقويم مقرر شد که سال با رسيدن خورشيد به نقطه اعتدال بهاری آغاز شود. اين همان «لحظه تحويل سال» است. بنابرين «لحظه تحويل سال، لحظه ای است بين ظهر روز اول فروردين و ظهر روز آخر اسفند، که مرکز خورشيد بر نقطه اعتدال بهاری منطبق شود.»

خيام، منجم و شاعر ايرانی حال از آنجا که تقويم هجری شمسی کنونی ما نيز اساساً همان تقويم جلالی است (تنها فرق اين دو در مبدأ تقويم است). بنابرين مفهوم تحويل سال در تقويم کنونی ما همان است که در تقويم جلالی ذکر شد.




همچنين بر طبق قوانين اين تقويم اگر تحويل سال، قبل از ظهر (ساعت 12) به وقوع بپيوندد آن روز، اول فروردين واگر بعد از ظهر اتفاق بيفتد آن روز آخر اسفند سال قبل خواهد بود. حال به مسأله محاسبه اين لحظه می پردازيم.



اگر طول سال شمسی ثابت بود، اين محاسبه بسيار ساده بود. زيرا در اين صورت، اگر زمان تحويل يک سال را می دانستيم با افزودن تقريباً 6 ساعت به آن زمان تحويل سال بعد را به دست می آورديم. اين 6 ساعت و يا به طور دقيقتر 5 ساعت و 48 دقيقه همان خرده اعشاری در طول سال شمسی (تقريباً 2422ر365 روز) است. اما طول سال همواره ثابت نيست و اين به سبب تغييراتی است که در مسير حرکت زمين در آسمان به وجود می آيد.


درواقع برای محاسبه دقيق زمان اين لحظه بايد معادلات حرکت خورشيد و چندين معيار ديگر را نيز در نظر بگيريم. اين محاسبات ومعادلات، نسبتاً پيچيده اند. با اين همه، تغييرات مزبور نسبتاً کوچک هستند و شما می توانيد برای بدست آوردن زمان تقريبی لحظه تحويل سال های بعد از همان روش گفته شده در بالا استفاده کنيد. يعنی کافی است 6 ساعت به زمان تحويل سال بعدبيافزاييد. حال ديگر شما می دانيد که حدوداً چه ساعتی بايد منتظر تحويل سال باشيد!
0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.