امروزه شاید بسیاری از جوانان و خانواده ها نیز به این نکته دست یافته اند كه صرف رسیدن به سن خاص و بلوغ جسمی و جنسی، برای تحقق ازدواجی موفق و مطمئن كافی نیست و علاوه بر آن یك جوان باید به حدی از رشد و آمادگی روان شناختی نیز رسیده باشد تا بتواند عهده دار مسئولیت ها و نقش های جدید خود در قالب زندگی مشترك گردد.
امروزه شاید بسیاری از جوانان و خانواده ها نیز به این نکته دست یافته اند كه صرف رسیدن به سن خاص و بلوغ جسمی و جنسی، برای تحقق ازدواجی موفق و مطمئن كافی نیست و علاوه بر آن یك جوان باید به حدی از رشد و آمادگی روان شناختی نیز رسیده باشد تا بتواند عهده دار مسئولیت ها و نقش های جدید خود در قالب زندگی مشترك گردد.

داشتن زندگی شاد، مۆفق و مۆثر، آرمانی ست که هر فردی در زندگی خود می‏تواند به دنبال کسب آن باشد و تحقق این آرمان زمانی میسر است که زمینه برای آموزش و به ‏کارگیری مهارت‏های زندگی آماده باشد.

طبق گفته بسیاری از کارشناسان، مهارت های زندگی مجموعه توانایی‏هایی هستند که فرد را قادر می ‏سازند در طول زندگی، در مسیر کمال و ارتقای سازگاری با خود، دیگران و محیط گام بردارد؛ به نحوی که به بهبود کیفیت زندگی او بینجامد.

در واقع آنها معتقدند مهارت ‏های زندگی، توانایی ‏های روانی- اجتماعی برای رفتار انطباقی و مۆثر هستند که افراد را قادر می ‏سازند به ‏طور مۆثرتری با مقتضیات و چالش ‏های زندگی روزمره مقابله کنند.

توجه همه جانبه به کسب مهارت های زندگی در مراحل پیش از ازدواج و پس از آن، ضرورتی ست که نرخ بالای طلاق و آسیب های بعد از آن به خوبی به آن اشاره دارد، البته نباید فراموش کرد که آموزش و کسب این مهارت ها تنها نباید به سنین جوانی نیز ختم شود؛ چراکه قدر مسلم آموزش های دوران کودکی و نوجوانی در فرد گیراتر و ماندگارتر است.

در هر حال کارشناسان حوزه خانواده و ازدواج معتقدند برای شروع زندگی نیاز به کسب یکسری از مهارت ها بسیار احساس می شود تا فرد زندگی موفق و درستی را در پیش داشته باشد.

آمادگی‌های روانشناختی
منظور از «آمادگی های روانشناختی» كسب حد نصابی از رشد شناختی، عاطفی و رفتاری است كه صلاحیت و توانمندی فرد برای شروع زندگی مشترك را مشخص می سازد؛ حداقل هایی كه به مرور زمان و متناسب با مراحل بعدی زندگی (پذیرش نقش ها و موقعیت های جدید) رشد می كنند و كامل می شوند.

بهره‌مندی از بهداشت و سلامت روانی
از آنجا كه حالات جسم و روح در یكدیگر اثرگذار هستند، اختلال و ناهنجاری هر یك می تواند در دیگری نیز اثرگذار باشد. بنابراین جوانی كه در آستانه سن ازدواج قرار دارد، باید با ارتقاء بینش و كسب مهارت های رفتاری در پیشگیری از بروز چنین موانعی جدیت داشته باشد و از سوی دیگر، فردی كه از اختلالاتی چون افسردگی، اضطراب، استرس، وسواس و ... رنج می برد باید بداند كه این موارد می تواند در زندگی آینده او و نحوه تعامل با همسر و فرزندان آثار نامطلوبی را داشته باشد و ضروری است تا حد امكان در كاهش و درمان این اختلالات بكوشد.

شناخت شخصی
فردی كه می خواهد ازدواج كند باید تعریفی از خود داشته و هویت یافته باشد. جوانی كه هنوز به روشنی نمی داند كیست؟ از چه ظرفیت ها و توانمندی هایی برخوردار است و چه علایقی دارد؟، آیا می تواند با ازدواج و ورود به مرحله جدید زندگی، از عهده مسئولیت ها و نقش های خود به خوبی برآید؟


ادامه دارد...
0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.