رسانه: چون سوپراستار نداريم كوزي به ايران مي آيد

محسن محسني نسب با اشاره به اينکه سينماي ايران ديگر فردين ندارد، استفاده از بازيگران خارجي را در اين سينماي بي ستاره موجه قلمداد کرد.

محسني نسب به «بانی فیلم» گفت:« ابتدا بايد تأکيد کنم موضوع فيلم من قصه اي را در خارج از کشور روايت مي کند و بازيگر اصلي آن نيز يک فرد تُرک است و طبيعي است که بايد نقش را به يک بازيگر ترک بسپاريم. فيلم به زبان اصلي توليد مي شود و نمايش عمومي آن در کشور ترکيه هم انجام خواهد شد. داستان فيلم من در اروپا مي گذرد و اساسا در ايران فيلمبرداري نداريم. من در اين فيلم بازيگر بلژيکي و فرانسوي و عرب هم در کنار آن بازيگر ترک دارم که يک نقش منفي هم بر عهده دارد.» او افزود: «ما الان در سينماي خودمان سوپراستار نداريم. بازيگري داريم که براي مثال 100 ميليون تومان دستمزد طلب مي کند، اما به خاطر حضور ايشان 100 ميليون تومان بليت فروخته نمي شود. قاعدتا بازيگران بخشي از دستمزدشان را به خاطر محبوبيت خودشان و تأثيري که در فروش فيلم دارد طلب مي کنند، حال آنکه در عمل مردم به خاطر بازيگر به سينما نمي روند. الان هيچ کدام از کساني که فکر مي کنند ستاره هستند باعث فروش فيلم نمي شوند. به عبارت بهتر مردم ما هيچ کدام از اين بازيگرها را به عنوان سوپر استار نمي شناسند. عده معدودي از بازيگران هستند که هميشه براي مردم جذاب بوده اند؛ مثل پرويز پرستويي، رضا عطاران و ... . بقيه بازيگران از جايگاهي اينچنيني برخوردار نيستند، اما دستمزدهاي خيلي بالا طلب مي کنند.»

محسني نسب گفت:« ما براي فيلم جديدمان ترکيب بازيگران را به گونه اي چيديم که بشود آن را در خارج از کشور هم نمايش داد و در ايران هم اکران بهتري داشته باشد. شايد بازيگران ما احساس خطر کرده اند که موضع گرفته اند. شايد فکر مي کنند با محبوب واقع شدن بازيگران خارجي از اين موضوع پرده برداشته شود که اگر بنا باشد فيلمي به خاطر بازيگرانش بفروشد، اين بازيگران، افراد حاضر در سينماي فعلي نيستند. در نظر بگيريد که در کشور ما اتومبيل ساخت ايران که در مقايسه با محصول خارجي ارزان تر هم هست، فروش کمتري دارد چون کيفيت را نمي توان فراموش کرد. در سينما هم چنين روالي وجود دارد. بازيگران بايد به جاي اين نوع موضع گرفتن ها، تلاش کنند تا مطلوب تر از عهده کارشان بر بيايند و محبوب تر واقع شوند.»

اين تهيه کننده توضيح داد: «پدر و مادرهايي که با فردين ها خاطره دارند، کدام يک از بازيگران امروزي را براي الگو واقع شدن براي فرزندشان مي پذيرند؟ محمدعلي فردين علاوه بر اينکه سوپراستار بود و صرف حضورش فروش يک فيلم را تضمين مي کرد، در زندگي شخصي اش هم يک انسان بزرگ بود. او در همه فيلم ها به عنوان يک جوانمرد بازي مي کرد و در زندگي شخصي اش هم همينگونه بود. فردين دست افتادگان را مي گرفت، به معضلات اجتماعي توجه داشت و يک ورزشکار سالم بود. هرگز در مهماني هاي آنچناني شرکت نکرد و همه اينها ويژگي هاي يک بازيگر فعال در دوران طاغوت ايران است. الان اگر بخواهيم فردين را به عنوان بازيگر پيش از انقلاب با هنرمندان اين دوران مقايسه کنيم، شرمنده مي شويم. اين مهم است که چرا ما در سينماي خود ديگر فردين نداريم و براي پررنگ کردن مهره بازيگر به عنوان عنصر فروش فيلم مجبوريم به چهره هاي خارجي متوسل شويم؟ خوب است که در مورد فردين و فردينيسم و کمبود فضايل اخلاقي در سينماي ايران(به عنوان يکي از دلايل اصلي افت فروش کلي سينما) به طور مفصل بحث و جلسه بگذاريم.»

این موضوع سرتیتر روزنامه حریت ترکیه بود


0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.