با برداشتن قدم‌های بزرگ، قدم‌های کوچک نیز برداشته می‌شوند. 
یک کارشناس مدیریت زمان که در حال صحبت برای عده‌ای از مدیران بود برای تفهیم موضوع مثالی به‌کار برد که حاضران هیچ‌وقت آن را فراموش نخواهند کرد. 
او همانطور که روبروی این گروه از مدیران ممتاز نشسته بود، یک کوزه سنگی دهان گشاد را از زیر میز بیرون آورد و آن را روی میز گذاشت. پس از آن حدود دوازده عدد قلوه سنگ که هر کدام به اندازه یک مشت بود را یک به یک و با دقت درون کوزه چید. وقتی که کوزه پر شد و دیگر هیچ سنگی در آن جا نمی‌گرفت از مدیران پرسید: آیا کوزه پر شده است؟ همگی یک صدا گفتند: بله. 
او سپس یک سطل شن از زیر میزش بیرون آورد. مقداری از شن‌ها را روی سنگ‌ها داخل کوزه ریخت و کوزه را تکان داد تا دانه‌های شن خود را در فضای خالی بین سنگ‌ها جای دهند. بار دیگر پرسید: آیا کوزه پر است؟ این بار جمع از او جلوتر بود. یکی از مدیران پاسخ داد: احتمالا نه. او گفت: خوب است و پس از آن رو به جمع کرد و گفت: چه کسی می‌تواند بگوید نکته این مثال در چه بود؟ یکی از مدیران مشتاقانه دستش را بلند کرد و گفت: این مثال می‌خواهد به ما بگوید که برنامه زمانی ما هر قدر هم که پر و فشرده باشد اگر واقعا" سخت تلاش کنیم همیشه می‌توانیم کارهای بیشتری در آن بگنجانیم. 
استاد پاسخ داد: نکته این نیست. حقیقتی که این مثال به ما می‌آموزد این است که اگر سنگ‌های بزرگ را اول نگذارید، هیچ‌گاه فرصت پرداختن به آن‌ها را نخواهید یافت.
0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.