تمدن مصر باستان
...




معبد رامسس دوم

مقبره ی تنها فرعون زن مصر ـ هاتشپسوت

مجسمه ی ابولهول

مصر باستان به تمدنی در دره رود نیل گفته می‌شود که در دوره زمانی

میان ۳۰۰۰ پیش از میلاد تا زمان تسخیر مصر بدست اسکندر مقدونی وجود داشت.

تمدن مصر باستان نمونه‌ای از شاهنشاهی‌های بناشده بر اصل آبیاری است.

به فرمانروایان مصر باستان فرعون گفته می‌شود.

لفظ فرعون از ریشه قبطی «په ر» که معنای ساختمان بزرگ را می‌دهد

و لقب پادشاهان مصر در روزگار باستان بوده، گرفته شده‌است.

اولین شخصی که در تاریخ مصر باستان به نام فرعون مشهور است،

شخصی است به نام پادشاه عقرب که نام اصلی وی مشخص نیست

ولی در نقشی که از او روی یک گرز سنگی وجود دارد،

عقربی روبروی صورت او دیده می‌شود و به این دلیل او را به این نام می‌خوانند.

از فراعنهٔ مصر می‌توان خوفو، خفرع، منکورع، رامسس دوم، آخناتون، توتانخامون،

ملکه هاتشپسوت، توتموس سوم و خئوپس را نام برد.

در بین تمامی این فراعنه، خوفو، خفرع و منکورع به خاطر ساختن اهرام ثلاثه،

توتموس سوم و رامسس دوم به خاطر قدرت بیش از حد در اداره کشور

و کشورگشایی، آخناتون به خاطر مخالفت و ضدیت با تمام عقاید فراعنه گذشته

و ساختن شهر آخن آتون (افق آتون) به همین منظور و توت‌عنخ‌آمون به خاطر مرگ

عجیبش در سن هیجده سالگی و گنجینه دست‌نخوردهٔ مقبره خود بیش از بقیه فراعنه شهرت دارند


خط

مصریان جهت حفظ کردن و ثبت رویدادها به صورت مکتوب خط هیروگلیف را اختراع کردند.

فکر حفظ اسناد به صورت مکتوب از سرزمین همسایه، بین النهرین، به آنها رسیده بود.

اما مصری‌ها خط هجایی اهالی بین النهرین را نپذیرفتند

بلکه نشانه‌های نوشتاری خاصی برای خود اختراع کردند.

مجموعه علامت‌های هیروگلیف خطی تصویری را می‌سازد.

بعدها مصریان خط کاهنی را اختراع کردند که با آن می‌توانستند

مطالب خود را روی پاپیروس بنویسند. این خطی نوشتاری بود

که نشانه‌های تصویری نداشت به همین دلیل به سرعت گسترش یافت.

نشانه‌های خط کاهنی با هم ادغام می‌شدند.

برای نوشتن این خط از قلم نی، طومارهای پاپیروسی

و همینطور از جوهر سرخ استفاده می‌شد، که کاتبان خود آن را می‌ساختند.



0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.