فراروی به فراسوی جسم و عالم مادی ای دل ز غبار جسم اگر پاک شوی 
تو روح مجرّدی بر افلاک شوی 
عرش است نشیمن تو شرمت بادا 
کایی و مقیم خطّه خاک شوی 
(خیام) 

 
جسم ما موجودیت فیزیکی ما را شامل می شود که در بر گیرنده تمامی خواص فیزیولوژیک ماست و مشتمل است بر وزن،استخوان ها ،دستگاه گردش خون،پوست،چشمان،ناخن ها،قلب ،شش ها،کلیه ها و اعضای دیگری که جسم ما را تشکیل می دهند.ما در مقام انسان چیزی بیش از یک مشت گوشت و پوست و استخوان و اعضای مشابه آن هستیم...



هر عضوی که در جسم خود می بینیم نظیر آن را در جسم سگ،خوک و یا اسب نیز می توان یافت.اما بُعد منحصر به فرد ما که نود و نه درصد از موجودیت ما را تشکیل می دهد نامرئی،بی بو و غیر قابل لمس است؛و حواس پنجگانه که تنها نسبت به جهان جسمی و مادی حساس است در آن راه نفوذ ندارد.بخش بزرگ وجود ما در فراسوی جسم ما قرار دارد.ذهن یا افکار یا احساس هوش عالی تر یا هر نام دیگری که به آن بدهیم فاقد حالت جسمانی است و افکار،آگاهی و وجود معنوی ما را در بر می گیرد و ماهیت مادی ندارد. 
پیشوند «ترانس» که به معنی «فراسو» یا «فوق» است و هنگامی که با کلمه «فورم» ترکیب گردد و پسوند «سیون» به دنبال آن افزوده شود کلمه «ترانسفورماسیون» حاصل می شود که به معنی گام نهادن به فراسوی جسم مادی است. 
جسم شما پیرو قوانین جهان مادی است و در طول زندگی شما چندین بار تغییر شکل می دهد.هر سلول در بدن شما هر هفت سال یک بار تغییر می کند،اما روان شما همچنان پایدار است.شما زمانی یک طفل نوزاد بودید و بعد بدل به یک کودک نا بالغ و سپس یک نوجوان شدید و حال موجود دیگری هستید که بستگی به سن فعلی شما دارد و بعد بدل به چیز دیگری خواهید شد.جسم شما به دفعات متعدد تغییر شکل می دهد اما روان شما همچنان پا برجا و بدون تغییر باقی می ماند و هنگامی که این مفهوم را درک کردید در آستانه عبور از دروازه ای قرار خواهید گرفت.هر چیزی که ساخته و پرداخته دست انسان است در ابتدا با یک اندیشه،یا تفکر،یا ایده،یا بینش یا الهام یا تصویر ذهنی آغاز می گردد و سپس به طریقی منجر به خلق فرآورده تازه ای می گردد.هر یک از ما در هر روز هزاران بار این مراحل را طی می کنیم و نهایت آن است که تبدیل به موجودی می شویم که از محدودیت های جسمی خود فراتر رفته و دیگر اسیر و برده جسم خود نیستیم.هنگامی که تنها در قالب جسم خود هستیم،در جهان محدودیت های مادی زندگی می کنیم.محدودیت هایی که بر جسم ما حاکمند حدودی هستند که امور را بر ما تحمیل،و مرزهایی پیرامون ما ترسیم می کنند که از آن ها فراتر نمی توانیم برویم.مثلاً قادر به حمل بیش از مقدار معینی وزنه نیستیم،توان دویدن با سرعتی بیش از مقدار معینی را نداریم.بیش از یک میزان مشخص نمی توانیم کار کنیم؛این ها تمام محدودیت هایی هستند که ماهیت مادی دارند. 
حال تصور بخش هایی از خود را کنید که بی حد و مرز هستند.افکارتان،هیچ محدودیتی برای نیروی اندیشیدن ندارد،شما می توانید تصور انجام هر کاری را بکنید،می توانید در عالم تفکر محض و فارغ از جسم خود ارتباط کامل با طرف مربوطه داشته باشید،هر چیزی باشید،به هر نقطه بروید،تمام خواسته های خویش را تجربه کنید. 
شما می توانید بخش زیادی از زندگی خود را در جهانی والاتر از جسم خاکی خود زیست کنید،یعنی در فرا رفتن از جهان مادی و در عین حال می توانید به جسم خویش احترام بگذارید،آن را قبول کنید،نیاز های آن را بپیذید،و پیام های جسمی خود را با عشق و علاقه دریافت کنید،و بدانید که این جسم خاکی و پیام های آن در خدمت خویشتن واقعی شماست. 

منبع : کتاب درمان با عرفان 
نگارش : دکتر وین دایر 
ترجمه :جمال هاشمی 
فرستنده : فرشته حلاجی
0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.