شیوه های ارتباطی افراد با یکدیگر باید،کم و بیش،ناشی از نوع شخصیت و منش رفتاری آنان دانست.هر فرد با توجه به نوع کار،شرایط موجود و شخصیت خود به گونه ی متفاوت وارد فرآیند ارتباطی با دیگران می شود.به عبارت دیگر،بستر ارتباطی موجود در میان دو عامل ارتباطی (یعنی شما و مخاطب شما) تحت تاثیر پندارها،تجربه و فرهنگ های دو طرف قرار داشته و بدین وسیله فرآیند ارتباطی را شکل می دهد. بر همین پایه هر فرد شیوه ی ارتباطی خاص خود را داراست و به اصطلاح،با سبک خاصی با دیگران ارتباط برقرار می سازد...



انواع چهارگانه ی شخصیت: 

مطالعاتی که در دهه ی 1920 میلادی در غرب انجام گرفت نشان داد که افراد را می توان از نظر شخصیتی و نوع منش رفتاری به چهار گروه مختلف تقسیم کرد.بر این پایه،یک الگوی ساده به دست می آید که از طریق آن می توان دریافت که چرا ارتباط با افراد و اعمال مدیریت بر هر فرد متفاوت است و چرا برخی،برای دیگری،قابل تحمل به نظر نمی رسد.البته باید توجه داشت که هر یک از این چهار نوع شخصیت،از دریچه ی خاص خود به جهان می نگرد و در ایجاد ارتباط با دیگران نیز از روش خاص استفاده می کند. در واقع هر نوع شخصیت، (زبان ترجیحی) ویژه خود را داراست. 

1.شخصیت نوع اول) زیاده خواهی):  افراد با این نوع شخصیت پیش از رسیدن به موعد زمانی،کارها را به انجام رسانیده و علاقمندند بیشترین فعالیت ها را در کمترین زمان ممکن انجام دهند.از این رو،برای گفتگو های کوتاه،وقت کمتری داشته و با یک تذکر تلفنی،به طور مستقیم،اقدامات لازم بر روی موضوع مربوط را آغاز می کنند.این گونه افراد،در برابر اشخاصی که به عذر و بهانه توسل می جویند و به توضیحات طولانی می پردازند،بردباری چندانی از خود نشان نمی دهند. 

2.شخصیت نوع دوم (مراقب گرا): بسیاری از اشخاص قدر دان این نوع شخصیت اندیشمندانه و مخلصانه و با روحیه ی حساس،مسالمت جویانه،بخشنده و گشاده رو بوده بر آن ارج بسیار می گذارند.چنین شخصیتی از دید دیگران،به گونه ای متفاوت ازیابی می شود.به عنوان مثال:از نظر افرادی که دارای شخصیت نوع اول هستند،شخصیتی گول زننده و بی برنامه تلقی می شوند.این گونه افراد به علت این که وقت خود را به طور نامحدود صرف مسائل دیگران کرده و نسبت به مردم،زیاده از حد ملایمت به خرج می دهند،مورد سرزنش اشخاص صریح اللهجه قرار می گیرند.افرادی که از این نوع شخصیت برخوردارند به علت آمادگی برای پذیرش هر نوع اشتباه در حین کار،باعث بر انگیخته شدن همکاران و یا دوستان زیاده خواه خود می شوند.برعکس،افرادی که از شخصیت نوع دوم برخوردارند،شخصیت های نوع اول را اشخاصی خود پسند،متکبّر تلقی کرده و معتقدند که نگرش خالی از احساس آنان مورد پسند غالب مردم نیست. 

3.شخصیت نوع سوم (شخصیت ریز بین و تحلیل گر): افرادی که از یک شخصیت ریز بین و تحلیل گرایانه برخوردارند،به عنوان کمال گرا مورد استناد دیگران قرار می گیرند.نگرش انواع دیگر شخصیت ها به این نوع شخصیت متفاوت است. 

4.شخصیت نوع چهارم (شخصیتی مردم گرا): نوع شخصیتی که فرد در آن قالب بندی می شود،به نگرش خلاق و نیروی مستعد گرایش دارد.از این رو قادر است در شرایط بحرانی و حتی آشوب،راه حل های نو آوران ای را در حل مسائل و تصمیم گیری ها ارائه دهد.به طوری که با رفتار مردمی و شادمانه ی خود گرمی بخش مجلس به شمار می آید.او در هر موقعیتی که قرار می گیرد،منشی استوار و نگرشی مثبت بروز می دهد به طوری که توان و سخت کاری او به ویژه در شرایط دشوار،بسیار مورد توجّه و ستایش همکاران قرار می گیرد. 

همسازی و سازگاری با اسلوب شخصیتی: به طور کلی،افراد بر پایه ی پیشینه ی آموزشی و خانوادگی و با توجه به فرهنگ و سایر عوامل مؤثر بر نگرش و منش آنان،از شخصیت های متفاوت و گاه متضادی برخوردارند.وجود و تداوم روابط انسانی ایجاب می کند تا هر یک،به طریقی با دیگری ارتباطی مسالمت آمیز داشته باشد.به طور کلی،باید پذیرفت که تفاوت در پندار ها و نگرش ها امری طبیعی است و آنچه چارچوب نظام کار و بنیادهای اجتماعی را حفظ می کند همانا تعامل سازنده و سازگارانه ی افراد با یکدیگر است.تعاملی که باید در جهت پیشبرد فعالیت ها و پویایی نهاد های انسانی وجود داشته باشد.

 منبع : کتاب تنش زدایی در روابط انسانی و مدیریت 

نوشته ی دکتر گوئل کهن

 فرشته حلاجی

0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.