اگر مدت زمان زیادی را برای فکر کردن به موضوعی خاص صرف کنید،این امر بر طبق واقعیت خودش بالاخره روی خواهد داد. به عنوان مثال نگرانی دائم در مورد امتحان فردا،شما را از نظر فیزیکی تحت فشار قرار می دهد،توانایی شما را برای تمرکز داشتن از بین می برد و در نتیجه در مقایسه با زمانی که فکر خود را بیهوده با آن مشغول نکرده بودید،کار را بدتر انجام می دهید... 



فکر کردن در مورد اشتباه دیروز نیز اثری مشابه دارد؛یعنی خودتان را از لحاظ روحی در وضعیت بدی قرار می دهید،تحت فشار قرار می گیرید و احتمال تکرار اشتباه در روز بعد باز هم وجود دارد. به طور طبیعی ما از تفکر خود در طول روز آگاه نیستیم و تمایل داریم وقتی فکر می کنیم،به افکارمان گوش ندهیم؛اما به هر حال از چگونگی احساس و واکنش خود نسبت به افکار آگاهی داریم.تفکر در مورد موضوع ناخوشایند معمولاً منجر به افزایش ضربان قلب،تنفس همراه با اضطراب (تنفس عصبی) و فشار های فیزیکی عمومی می شود. فکر کردن به مسائل آرام بخش و خوشایند دقیقاً اثر عکس دارد؛یعنی ماهیچه ها شل شده،ذهن آسوده می شود و شما احساسی توأم با آرامش و خشنودی خواهید داشت. این مهم است که به کیفیت افکار خود توجه کنید؛زیرا چگونگی افکار شماست که تعیین می کند در طول روز چه احساسی داشته باشید،اگر خود را از شر افکار منفی خلاص نکنید،این افکار به تدریج وجودتان را از تلخی و احساسات ناخوشایند پر می کند. در این جاست که واقعاً در معرض استرس قرار می گیرید.برخی افراد به دلیل ترسیدن از مسئله ای خاص مثل کاری اضافه،به محض اینکه کوچکترین بویی از آن به مشامشان می رسد،دچار وحشت و استرس می شوند.فکر کردن به حوادث ناخوشایند آینده نه تنها غیر واقعی و مجازی است،بلکه یک وقت کشی جبران ناپذیر است. این حادثه ی بد که از قبل در مورد آن فکر می کنیم،بعید است رخ دهد و اگر حادثه ی واقعاً ناخوشایندی هم روی دهد،معمولاً به صورتی روی می دهد که کاملاً غیر قابل انتظار است. یک باور کاذب وجود دارد که اگر ما خود را برای رخ دادن حادثه ای بد آماده نکنیم،آن حادثه به بدترین وجه ممکن روی خواهد داد؛ و اگر چیز ناخوشایندی هم روی ندهد و همه چیز بر وفق مراد باشد،نتیجه می گیریم که چون در مورد آن نگران بودیم،روی نداده است! پس دفعه ی بعد که دوباره با موقعیتی دشوار روبرو می شویم حتی بیشتر از قبل نگران و ناراحت خواهیم بود،چون فکر می کنیم این نگرانی ما بوده است که مانع بروز حادثه ی ناگوار شده است! به این ترتیب نگرانی یک عادت می شود و در دراز مدت ما را عاجز و ناتوان می کند. پس لازمه ی نگاه مثبت به جهان این است که نسبت به خودتان احساس خوبی داشته باشید. این امر به معنی این که خودتان را کامل بدانید نیست؛ولی حداقل خودتان را خوب و قابل قبول به شمار آورید.

 

منبع : کتاب استرس و روش های مقابله 

تألیف : ورا پیفر 

ترجمه : آزاده افروز،منا نقیبی راد 

فرشته حلاجی

 

 

0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.