اثر بازي هاي رايانه اي بر پرخاشگري

روانشناسان معتقدند اختلال پرخاشگري، ريشه بسياري از مشکلات رواني و رفتاري نوجوانان باشد. اين رفتارها در صورت بروز مي توانند سبب مشکلات بين فردي، جرم، بزه و تجاوز به حقوق ديگران شده و در صورت دروني شدن، قادر به ايجاد انواع مشکلات جسمي و رواني مي باشند. از طرف ديگر، اتلاف وقت کودکان و نوجوانان در برابر اين دستگاه ها، ضرورت توجه به اين اصل مهم را بيش از بيش نشان مي دهد. خشونت، بزهکاري، جنايت و از بين بردن هر آنچه فرا روي آدمي است يکي از اساس ترين موضوع هاي مطرح شده در بازي هاي ويدئويي و رايانه اي است، بطوري که بررسي هاي مختلف حاکي از آن است که مضامين اکثر اين بازي ها به مواردي چون تخريب، کشتن و پرخاشگري بر عليه ديگري اختصاص دارد. بسياري از تحقيقات حاکي از آن است که پرداختن به اين بازي ها و پاداشي که رفتارهاي پرخاشگرانه در طي بازي دريافت مي دارند، سبب مي شود کودکان انجام اين رفتارها را پيشه خود ساخته و با گذشت زمان، حساسيت خود را به مسئله خشونت از دست بدهند...



درپژوهشي که با هدف بررسي اينکه آيا بين رويارويي با خشونت رسانه اي و زندگي واقعي و حساسيت زدايي که در ويژگي ها و خصوصيات مربوطه منعکس شده رابطه اي وجود دارد يا نه، انجام شده بود; مشخص شد که فقط رويارويي با بازي هاي ويدئويي خشن، با همدلي پايين همبستگي دارد. به علاوه، بازي هاي ويدئويي و فيلم هاي سينمايي خشن، هر دو با نگرش هاي پرخاشگرانه شديد، همبستگي داشتند. در پژوهشي ديگر که جهت بررسي ارتباط بازي هاي ويدئويي- رايانه اي با پرخاشگري در بين 333 دانش آموز پسر مقطع سوم راهنمايي تهران صورت گرفت; مشخص شد که مواجه ممتد با بازي هاي رايانه اي به ويژه بازي هاي خشونت آميز سبب ايجاد حالات پرخاشگري و کاهش عملکرد تحصيلي در دانش آموزان مي شود. همچنين تحقيق توصيفي که در سال 2001، به منظور بررسي دلايل استفاده از بازي هاي ويدئويي و تعيين اولويت هاي بازي در بين نوجوانان بر روي 535 نوجوان 15-20 ساله در غرب آمريکا انجام شد، مشخص شد که 68درصد نوجوانان، اين بازي ها را جزو سرگرمي هاي هفتگي خود قرار داده بودند. دلايل استفاده از اين بازي ها در بين پسران، عامل چالش (اصرار براي برنده شدن) و هيجان موجود در بازي ها بود، از طرف ديگر بازي هاي ورزشي پرخشونت بيشتر مورد علاقه پسران بود. در مطالعه ديگري به منظور بررسي ارتباط بين پرداختن به بازي هاي ويدئويي خشن و بروز خصومت در 307 دانش آموز 14-18 ساله نشان داده شد، بازي هاي ويدئويي خشن، با بروز حالات خصومت در دانش آموزان، ارتباط معني داري داشتند. اکثر مطالعات تاييد کرده اند که پاسخ هاي رفتاري غالب در اکثر بازي هاي ويدئويي و رايانه اي، ابراز هيجانهايي نظير پرخاشگري، خشم وخصومت است. و از سويي ديگر اغلب هيجان ها با فعاليت يکي از محورهاي عصب-کالبد شناختي، يعني محور هيپوتالاموس- هيپوفيزي- قشر فوق کليوي و ترشح هورمون کورتيزول همراه است. در پژوهشي اثر بازي هاي رايانه ايي که مي توانند هيجان هاي مفرطي به کودکان تحميل کنند، بر مقادير کورتيزول صبحگاهي و شامگاهي آنان بررسي شد و مشخص شد که تجربه طولاني مدت هيجان هاي شديد ناشي از بازي هاي رايانه اي، احتمالا از طريق افزايش کورتيزول، موجب ضعف ايمني ارگانيزم در مقابل هجوم آسيب زاهاي محيطي خواهد شد. از طرفي، چون افزايش کورتيزول باعث اختلالات آشکار در سوخت و ساز چربي ها مي شود، برخي از دشواري هاي قلبي-عروقي را نيز مي توان به تجارب هيجاني شديد اسناد کرد. اين نتايج با نتايج گزارش شده از سوي محققان ديگري همچون بوخمن و فونک همسو بود. در مطالعه خود معلوم ساخت تنها 2درصد بازي کنندگان مايلند با برنامه هايي بازي کنند که به موضوعات تربيتي و حل مساله اختصاص دارند. همچنين يک بررسي جديد نشان داد که حدود 80 درصد بازي کنندگان، برنامه هايي را براي بازي انتخاب کردند که از سوي سازمان هاي رسمي ارزيابي برنامه هاي رايانه اي، بسيار خشونتآميز ارزيابي شده بود. چون بازي هاي خشونت آميز معمولا با هيجان هاي منفي توام هستند، و تجربه اين قبيل هيجان ها، به ويژه به صورت طولاني مدت قادرند تغييرات فيزيولوژيکي منحصر به فردي را موجب شوند، پس اين بازي ها نه تنها مي توانند ميزان هيجاني بودن معمول بازي کنندگان را بيشتر کنند، بلکه قادرند در آينده نيز ترجيح کودکان را به نفع خود، بيش از پيش تغيير دهند، زيرا بازي فزاينده با برنامه هاي خشونت آميز، ميل به خشونت، برانگيختگي هاي هيجاني، احساس خصومت نسبت به ديگران و همچنين ارتکاب به خشونت را در موقعيت هاي واقعي زندگي، به طور معنادار افزايش مي دهد. در رابطه با تاثير بازي هاي رايانه اي بر برانگيختگي نوجوانان پسر، پژوهشي صورت گرفت که روشن شد، بازي رايانه اي خشن موجب افزايش معني داري در برانگيختگي فيزيولوژيکي افراد، شامل فشار خون سيستوليک و دياستوليک ضربان قلب و تعداد تنفس مي شود، اما بر روي درجه حرارت بدن تاثير معني داري ندارد. در حالي که بازي رايانه اي غيرخشن بر روي هيچ کدام از متغيرهاي انگيختگي تاثير معني داري نداشته و سبب افزايش انگيختگي فيزيولوژيکي نمي شود. همچنين در پژوهشي که با هدف بررسي اثر هيجان هاي ناشي از بازي هاي رايانه اي بر فعاليت هاي ذهني و شاخص هاي ايمني کودکان به اجرا در آمد، پژوهشگران به اين نتيجه رسيدند که هيجان ناشي از بازي هاي رايانه اي موجب افزايش معنادار خطاهاي آزمودنيها در آزمون کهس (آزمون هوشي مکعب هاي کهس) و تغييرات معنادارشاخص هاي مربوط به درصد لنفوسيت ها، ايوزينوفيل ها و نوتروفيل هاي خون آنان مي شود.
در پايان به ارائه چند پيشنهاد، در ارتباط با اين پديده مي پردازيم:
1- اگر چنانچه قرار است از بازي هاي کامپيوتري استفاده شود، بهتر است بازي هاي تصويري خلاقانه اي که کودکان بايد به وسيله آنها، معماهايي را حل کنند، بيش از بازي هاي ديگر مورد توجه قرار گيرد.

2- بازي دسته جمعي کودکان با ابزارهاي تصويري، کمتر مسئله ساز است، اين اسباب بازي ها، زماني مخرب خواهد بود که کودک به تنهايي براي ساعات طولاني، غرق بازي شود.

3- والدين وقت بيشتري را به کودک و نوجوان خويش اختصاص بدهند. هر قدر وقت گذاري و ارتباط صحيح بين والدين و فرزندان بيشتر باشد، زمينه چنين بازي هايي کمتر فراهم مي شود.

4- بهتر است که والدين همراه فرزندان خود به کوهستان ها، باشگاه ها و ميادين ورزشي بروند و به بازي هاي مورد علاقه آنها بپردازند تا انرژي عصبي و رواني آنان تخليه شده و توجه شان از بازيهاي رايانه اي منحرف شود.

5- به فرزندانتان اجازه ندهيد در فاصله نزديکي از صفحه رايانه بنشيند.

6- روشنايي اتاق به نحوي تنظيم شود که زنندگي نور به حداقل برسد.

7- بهتر است والدين با کودکان صحبت کنند که فقط روزهاي تعطيل مجاز به استفاده از اين بازي هستند.

8- با استدلال و منطق آسيب هايي را که رايانه به کودکان وارد مي آورد را به آنان متذکر شويد.


به همت : زهرا سلیمانی

0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.