اما از آنجایی که این ماده ارزش تغذیه‌ای بالایی دارد، به عنوان مکمل غذایی نیز عرضه می‌ گردد. مخمر آبجو معمولاً طعمی بسیار تلخ دارد. مخمر آبجو دارای ترکیبات مختلف و مفیدی است.
ترکیبات مخمر آبجو:
- مخمر آبجو حاوی تمام ویتامین‌های گروه B به غیر از ویتامین B12 می ‌باشد، مگر اینکه مخمر آبجو با ویتامین (B12) نیز غنی‌ شده باشد.
ویتامین‌های گروه B شامل تیامین (B1)، ریبوفلاوین (B2)، نیاسین (B3)، پانتوتنیک اسید (B5)، پیریدوکسین (B6)، فولیک اسید یا فولات (B9) و بیوتین (H) می باشد.
- مخمر آبجو حاوی 16نوع اسید آمینه است که تمام اسیدهای آمینه ی ضروری را شامل می‌ گردد. در هر 30 گرم مخمر آبجو، 16 گرم پروتئین وجود دارد.
- مخمر آبجو حاوی 14 نوع مواد معدنی به ویژه کروم، فسفر و سلنیوم می ‌باشد. روی، آهن، مس، منیزیوم، منگنز و پتاسیم از دیگر مواد معدنی موجود در مخمر آبجو هستند.
- کروم موجود در مخمر آبجو، بهترین منبع غذایی کروم محسوب می ‌گردد.
- مخمر آبجو حاوی فیبر می‌ باشد. در هر 30 گرم از مخمر آبجو، 6 گرم فیبر موجود است.
- مخمر آبجو حاوی بتا گلوکان می ‌باشد. بتا گلوکان یک آنتی اکسیدان قوی بوده و در تقویت سیستم ایمنی بدن بسیار موثر است.
- مخمر آبجو حاوی نوکلئیک اسیدها و نوکلئوزیدها نیز می‌ باشد، به ویژه ریبونوکلئیک اسید (RNA) و اینوزین.
خواص مخمر آبجو:
- نوکلئیک اسیدها و نوکلئوزیدهای موجود در این مخمر، ترمیم بافت‌ها را تسریع کرده و روند پیری را کند می ‌سازند.
- سلنیوم موجود در مخمر آبجو خاصیت ضد سرطانی دارد. از سلول‌های کبدی محافظت می ‌کند و یک آنتی اکسیدان قوی می ‌باشد که از امراض قلبی-عروقی پیشگیری می ‌کند.
- کروم موجود در مخمر آبجو دارای خواص تنظیم کننده ی سطح قند خون (کاهش قند خون)، کاهش گلوکز ناشتا و بهبود تحمل گلوکز در افراد دیابتی با افزایش حساسیت سلول‌ها به انسولین، کاهش چربی‌های بدن و افزایش توده ی عضلانی (در صورتی که با ورزش و رژیم غذایی متعادل همراه باشد)، کاهش تری گلیسیرید خون، کاهش سطح کلسترول بد (LDL) و افزایش سطح کلسترول خوب (HDL) می‌ باشد.
- افزایش اشتها، افزایش سطح انرژی بدن، رفع خستگی، کمک به ترمیم بافت‌های آسیب دیده، تقویت سیستم ایمنی و عصبی، حفظ و بهبود سلامتی پوست، مو، چشم‌، دهان، کبد و مجاری گوارشی از دیگر فواید مخمر آبجو می‌ باشد.
- ویتامین‌های گروهB در متابولیسم کربوهیدرات، چربی‌ها و پروتئین‌ها نقش دارند.
- از مخمر تغذیه‌ای می ‌توان در درمان یا پیشگیری استرس، افسردگی، خستگی مزمن، بیماری‌های عود کننده، آکنه ی مزمن، اگزما، اسهال، سرماخوردگی، سرفه، گلودرد و سوءهاضمه بهره گرفت.
- مصرف مخمر آبجو، فلور طبیعی روده را تغییر داده و باکتری‌های مفید روده را افزایش و باکتری‌های مضر و بیماری ‌زای روده را کاهش می ‌دهد.
- مصرف مکمل مخمر آبجو کمک می ‌کند تا راحت‌ تر به خواب رویم. نیاسین و پیریدوکسین موجود در آن ترشح سروتونین را در مغز افزایش می ‌‌دهد.
- فیبر موجود در مخمر آبجو در برطرف کردن یبوست موثر است.
لازم به ذکر است که مصرف فراوان و دائمی مخمر آبجو می ‌تواند به گرفتگی عضلات منجر شود.
موارد منع مصرف:
- افراد مبتلا به نقرس نباید از آن استفاده کنند.
- زنان باردار یا شیرده بهتر است از مصرف آن خودداری کنند، مگر زیر نظر پزشک.
- افرادی که سیستم ایمنی بدنشان خیلی ضعیف است، باید از مصرف آن خودداری کنند.
تداخلات احتمالی و عوارض جانبی:
- به ندرت در برخی افراد ایجاد آلرژی می ‌کند.
- مصرف هم زمان این مکمل با داروهای بازدارنده ی اکسیداز و تک آمین ها (موجود در داروهای پارکینسون و ضدافسردگی) موجب افزایش فشار خون می‌ گردد.
- مکمل مخمر آبجو اثر داروهای مخصوص دیابت را تقویت کرده و موجب کاهش قند خون و هیپوگلیسمی می‌ گردد.
- ممکن است افرادی که به تازگی مصرف این مکمل را آغاز کرده‌اند، دچار نفخ گردند. برای جلوگیری از این عارضه بهتر است مصرف آن را با دوز پایین شروع کرده و به تدریج دوز مصرفی آن را افزایش دهند.
- ممکن است در موارد نادر میگرن را تشدید کند.
اشکال دارویی:
مخمر آبجو به شکل رشته، پودر، قرص، کپسول و محلول وجود دارد.
دوز مجاز مصرفی:
معمولاً دوز مصرفی روزانه ی آن 2-1 قاشق غذاخوری (به شکل محلول) و از 8- 2 قرص متغیر می ‌باشد. با اینکه مصرف دوز بالای این مکمل عوارض خطرناکی در بر ندارد، اما بهتر است از مصرف بیش از اندازه ی آن خودداری شود.
نکته:
از مصرف مخمر نان یا مخمر آبجوی فعال خودداری کنید، چرا که مخمر فعال برخلاف مخمر غیر فعال، ویتامین‌های گروه B و سایر مواد مغذی را از بدن دفع کرده و نفخ ‌آور نیز می ‌باشد.

نويسند: فریدون ممقانی




به همت: زهره دوست محمدي
مسئول انجمنهای:
كتابخانه (ادبيات) _آموزش دروس دانشگاهي_تلويزيون
مقالات و مطالب سايت (بهداشت و درمان)

0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.