تاريخي: نیمه اول قرن 20

23 خرداد 1389   maryam.pourmohammadi   علوم انسانی, تاریخی   0 نظر   341 بازدید   |

 در آغاز قرن 20 مسائل مختلفی که از قرن وسطی بسط یافته بود در ذهنیت فمنیست غربی جای داشت. مثلا" در قرن چهارم  نظریه ای بیان شد که تفاوت بین زن و مرد ناشی از طبیعت آنها نیست بلکه نتیجه آموزش متفاوت دو جنس است و باید با دسترسی دختران به آموزش به آنها امکان داد تمام نقشهای جامعه را بتوانند ایفا کنند...



اعتراض به مرگ مدنی زن در خانواده و خلع ید از او در امور اقتصادی، سیاسی که از قبل در فرانسه و انگلستان و هلند توسط زنان طبقات مرفه و محیطهای مردی مطرح شده بود و همچنین حق زنان در استفاده از لذات مستقل از ازدواج و ... توسط هواداران سن سیمون و فمنینیستهای ICW دنبال میشد. همچنین این زنان به شکست دموکراسی معتقد بودند چون دموکراتها هیچ گاه زنان را به حساب زنان را به حساب نیاورده بودند.

با به دست به هم دادن این آراء مقاومتها و قیامها از طریق ملکه ها( شاهزادگان بورژواها)،عوام (زنان روستایی و کارگر)، نویسنده و دانشمندان صورت گرفت که به آنها امکان داد علی رغم کیفیت استثنایی جنش خود بر موانع فائق بیایند. در دوره قبل از جنگ اول،ICW یا شورای بین المللی زنان به مبارزه برای بدست آوردن حقوق اقتصادی خانوادگی و سیاسی زنان ادامه دادند. بخشهای محلی ICW در هر کشور ایجاد شد در فرانسه هم شورای ملی زنان فرانسه(CNFF ) در آوریل 1901 حدود 40 انجمن و موسسه را که بهبود وضع زن به لحاظ تربیتی- اجتماعی و اخلاقی را دنبال می کردند گرد هم آورد. در همین سال ایالات متحده و انگلستان دومین سازمان بین المللی یعنی(IAW ) را تاسیس کردند که با کمیته هایی که در این دو کشور بر ضد رای زنان به وجود آمده بود به مبارزه برخاست و شعبه هایی هم در دیگر کشورهای غربی داشت. سازمان دومی که بدین هورست و دخترانش بوجود آمد به تاکتیک های افراطی مثل شیشه شکستن و بمب گذاری و بر هم زدن جلسات پارلمانی و حتی خود کشی دست میزدند.

در 1903 فعالان فمینیستها در فنلاند حق رای را برای همه زنان بوجود آوردند و در ضمنIAW و ICW روسپیگری را محکوم کردند و برای محکوم کردن آن از آن به بردگی اجباری زنان برای حفظ منافع مالی مردان یاد کردند.

 جالب اینجاست که در جنگ زنان انگلیسی و فرانسوی در کارخانه های اسلحه سازی و غیره به کار گماشته شدند تا جانشین مردانی شوند که به جبهه های جنگ رفته بودند. تمایز نقشهای زنان و مردان از بین رفته بود و اصل کد بانو بودن فراموش شده بود زنان بورژوا به عنوان عوامل اطاعاتی در جنگ حضور داشتند. ICw موفق شد در معاهده ورسای در 1918 در کنوانسیون جامعه ملل اصل کار مساوی مزد مساوی را گنجانده و یک زن فرانسوی به نام مادام اوریل دوسنت کروار در جامعه ملل  سفیر دائم تمامی انجمنهای زنان غیر دولتی در جهان شد(ONG آینده)

فرستنده: مرضیه بخشایی 

0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.