جشن جشنهای رسمی

منظور از جشن های رسمی، جشن هایی هستند که بدون سابقه و زمینه ی قبلی و تنها به مناسب ورود شاه، هیئت های نمایندگی و سفرای کشورهای دیگر، و یا تمایل ناگهانی شاه به شرکت داشتند، لیکن این، ماموران دولتی، مقامات بلند پایه و اعیان و اشراف شهر بودند که صحنه گردان اصلی این مراسم محسوب می شدند...



این جشن ها از دو قسمت جداگانه تشکیل می شد. قسمت اول مربوط  به چگونگی استقبال، و قسمت دوم، برنامه هایی بود که به منظور هنرنمایی در حضوری میهمانان و یا پر کردن اوقات فراغت شاه و میهمانان خارجی اجرا می شد. استقبال از شاه به هنگام ورود به شهر، پس از یک لشکر کشی نظامی و یا مسافرت مذهبی، بخشی از مراسم جشن های رسمی«اصفهان» را تشکیل می داد که عموما" همراه با برنامه های متنوعی بود که منابع به آن اشاره دارند. خروج مردم از شهر و قرار گرفتن در یک مسیر طولانی به صورت موازی در دو طرف جاده، از « دروازه طوقچی» در شمال شهر تا «دولت آباد» در دو فرسخی این دروازه، فرش نمودن این مسیر طولانی با پارچه های مخمل و سایر پارچه های رنگارنگ، به گونه ای که هیچ گرد و غباری به هوا بر نمی خاست و سم مرکبی غبار آلود نمی شد، نواختن ساز و سر دادن آوازه، و مهم تر از همه آذین بندی و چراغانی مسیر حرکت شاه از جمله برنامه هایی است که در این جشن ها به اجرا در می آمد. رسم چراغانی و آتش افروزی که از رسوم کهن ایران زمین است و با آیین باستانی ایران ارتباط نزدیک دارد، در زمان «صفویه» به صورت باشکوهی زنده شد و صنعت آذین بندی و چراغانی به صورتی کاملا" ابتکاری و استثنایی به صورت باشکوهی زنده شد و صنعت آذین بندی و چراغانی در برخی مواقع به گونه ای بود که در منابع با توصیفاتی اغراق آمیز از آن ها یاد شده است. مورخی در ذکر چراغانی سال1001 ه.ق اصفهان می نویسد:«از ابتدای پیداش خلقت، در هیچ از اعصار بنی آدم، این نوع چراغان کسی ندیده و به این زینت و آراستگی، هیچ جوانی از پیری نشنیده است». حضور تفنگچی ها به همراه دانشمندان، روحانیون و بزرگان شهر در مسیر حرکت و پذیرایی با میوه و شربت و تنقلات از دیگر مواردی است که در مراسم استقبال به آن ها اشاره شده است.

منابع:

افوشته ای نطنزی. محمود بن هدایت الله

منجم. ملا جلال الدین : تاریخ یا روزنامه ملاجلال

ترکمان . اسکند بیگ : تاریخ عالم آرای عباسی

سفرنامه کمپفر. ترجمه کیکاووس جهانداری( سفرنامه جملی کارری، ترجمه عباس نخجوانی و عبدالعلی کارنگ

برای اطلاع از این مراسم نگاه کنید به: دولاواله، پیترو: سفرنامه پیترو دلاواله، ترجمه ی شعاع الدین شفا

مرضیه بخشایی 


م

 
0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.