تاريخي: جشن چهارشنبه سوری

3 مرداد 1389   maryam.pourmohammadi   علوم انسانی, تاریخی   0 نظر   404 بازدید   |

برگزاری «جشن چهارشنبه سوری» به عنوان یک مراسم باستانی، در زمان صفویه مورد توجه ی اهالی «اصفهان» بود. « اولئاریوس» گزارش کاملی از اعتقادات مردم اصفهان و برنامه های آن ها در این روز ارائه می نماید. بر اساس نوشته های او ، مردم اصفهان ، چهارشنبه ی آخر سال را از بدترین روزهای سال می پنداشتند به همین جهت، دست از کار کشیده ، دکان ها را می بستند و سعی می نمودند کمتر از خانه خارج شوند. با کسی حرف نمی زدند و از دادن پول به دیگری خودداری می نمودند زیرا باور بر این بود که در این صورت تا پایان سال به همین کار مشغول خواهند بود...  



ساکنین شهر« اصفهان» برای رهایی و بدبختی های سالانه خود، در این روز سعی می نمودند با آوردن آب از رودخانه ی زاینده رود و آب پاشی تمامی قسمت های خانه با این آب، خانه ی خود را صاف و پاک نمایند . آب پاشی بر سر و روی یکدیگر به منظور شسته شدن بدبختی ها، نواختن تنبک در کوچه ها و خیابان ها توسط جوانان به رودخانه و ایجاد مزاحمت برای کسانی که به منظور برداشتن آب  به آنجا مراجعه می کردند و مشغول بودن ثروتمندان شهر به شمردن پول های خود و بازی با آن ها از دیگر برنامه های معمول در این مراسم بود. نکته ی قابل توجه در مورد این مراسم این است که، نحوست این روز فقط تا ظهر ادامه داشته و بعد از ظهر، شهر چهره ی عادی به خود می گرفت. با عنایت به آنچه در مورد جشن های ملی بیان شد، می توان گفت که بزرگداشت مراسم آیین جشن های ملی « اصفهان» زمان صفویان از یک سو نشانگر روزگار آسایش و رفاه مردم است و از سوی دیگر عرصه ی حضور و مشارکت فعال گروه های مختلف شهر، در یک برنامه ی شاد بوده است که هر کس سعی می نمود در این مراسم حضور داشته باشد.

جشن های دینی

منظور از جشن های دینی، جشن هایی است که ریشه در عقاید مذهبی و آداب دینی مردم دارد، جشن هایی که با ورود دین اسلام، جزئی از فرهنگ مردم ایران شد. این جشن ها در ادوار قبل از صفویه به دلایل مختلف ، کمتر مورد توجه قرار گرفته بود. اما با تشکیل دولت صفویه به ویژه با تعصبی که آن ها در رعایت آداب مذهبی به خرج می دادند، مورد توجه قرار گرفته، پاس نگه داشته می شدند.

ادامه دارد...

نویسنده: مرضیه بخشایی

منابع:

.                 عبدا لحسین : منازعات نعمتی و حیدری در ایران

میر جعفری حسین: ایران و جهان(از مغول تا قاجاریه)، ج اول

منجم . ملا جلال الدین : تاریخ عباسی یا روزنامه ی ملاجلال ، به کوشش سیف الله و حیدنیا _ بی جا

کمپفر. انگلبرت: سفرنامه کمپفر. ترجمه ی کیکاووس جهانداری

کارری . جملی : جملی کارری، ترجمه ی عباس نخجوانی و عبدالعلی کارنگ

فلسفی ، نصرالله : زندگانی شاه عباس اول ، ج اول و دوم

0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.