کتیبه هایی که به فرمان داریدش نوشته می شود به زبان و خط های عیلامی – بابلی آرامی بود. شاه از این وضعیت خشنود نبود اربابان یک حکومت جهانی از خود خط نداشتند و فقط از خط میخی ملل تحت انقیا خود استفاده می کردند به همین علت داریوش تصمیم گرفت یک خط جدید ابداع کند. اما مشکل اصلی نوع خط بود خط جدید با یک خصوصیاتی داشته باشد که همه بتوانند از آن استفاده کنند.به همین خاطر به همه ای منشی های خود دستور داد تا خط جدیدی اختراع کنند. و یک مشکل در این تصمیم بود و اینکه منشی های عیلامی، بابلی و آرامی بودند و زبان اینان با زبان فارسی باستان هم خانواده نبود...



بالاخره بعد از تلاش های بسیار برای این زبان 37 نشان میخی تازه ابداع کردند. که این لازم بود کارنامه ای بزرگ داریوش به خط تازه فارسی باستان و زبان فارسی باستان آورده شود پس داریوش فرمان این کار را داد و سنگ تراشان فضای زیر نگاره بیستون به این کار اختصاص دادند. داریوش در این سنگ نبشته می گوید خط تازه ای را پدید آورده است. این باد نامه نه تنها از نظر تاریخی و به خاطر شرح رویدادهای آغاز حکومت داریوش از زبان خود او پر ارج و اعتبار بلکه از نیز روی نیز گران بهاست به کمک آن می تواند به روز پیداش خط میخی فارسای باستان پی برد.
با این کار که این سنگ نگاره در کنار یکی از راه های پر رفت و آمد و مهم قرار دارد ما نسبتا" معدود کسانی آن را نزدیک می دیده اند. برای این که مردم چه کارهای شد داریوش فرمان داد تا نسخه های از این کارنامه تهیه کنند، به همه ای استان های امپراتوری بفرستند و برای مردم باز بخوانند تخمشید از نظر سنگ نبشته از اغنایی بیشتر برخودار است داریوش و پس از او دیگر شاهان هخمانشی در این بنا نوشته های از خود به یادگار گذاشتند. داریوش به همان خط کتیبی بیستون دیگر سنگ نبشته های خود را در شوش ، تخشمید و آرامش در نقش رستم، تدوین کرد.
در زمان هخامنشایان لوح های هم با کار بردهای مختلفی وجود داشت که این لوح از خشت خام تهیه می شد که این خشت ها توسط شاگرد تهیه می شد که دست نویسنده به گل آلوده نشود از هر لوح سه نسخ تهیه می شد یک نسخه برای بایگانی محلی، نسخه ای برای بایگانی مرکز بخش و سومی مستقیما" به مرکز در تخت جمشید فرستاد می شد. در این لوح ها اغلب گزارش های ماهنامه ، سالانه و گاه جمع بندی دو ماهه دیده می شود گاهی در این لوح ها گزارش همه ای دریافت ها و پرداخت های یک ساله در یک جا جمع بندی شده است.
در پایان هر لوحی که نوشته می شد باید مهره ی خورده می شد بنابراین هر عضوی درباره شاهنشاهی هخمانشی که به نحوه ی با سازمان اداری سروکار داشت می بایست همیشه مهره خود همراه داشت باشد و این کارمندان برای سهولت کار همواره مهر از گران خود می آویختند روش استفاده از بسیاری آسان بود هرگاه دارنده آن می خواست مهره را به طرف پایین می کشید و از آن استفاده می کرد مثلا" پس از رییس کل انبار ، مقاوم دوم همیشه یک ((آتش ریز)) است. این مقاوم ، مقاوم رسمی روحانی محل است که از سوی حکومت برای انجام مراسم آیین های دولتی تعیین می شد. او هم بایستی همزمان، امور اداری را کنترل می کرد و با مهر خود مسئولیت صحت صدور سند را به عهده می گرفت. مقاوم سوم نگهبان انبار نامیده شده است که نام او اغلب به تاکید در زیر اسناد آمده است)) حساب رسی جمعا" وسیله ی این سه مقاوم انجام شده است.))

به همت : مرضیه بخشایی
منابع : از زبان داریوش ، مترجم : پرویز رجبی
0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.