شارل گونو
شارل گونو
زندگينامه شارل گونو، بسيار تآمل برانگيز است. وي آهنگسازي فرانسوي بود كه در 17 ژوئن سال 1818در پاريس در خانواده اي هنرمند به دنيا آمد. پدرش نقاش بود و در جواني جايزه رم را گرفته بود، در سال 1823 در گذشت و شارل كوچك تحت حضانت مادرش كه پيانيست زيردستي بود، به تحصيل پيانو پرداخت...



او اولين جرقه هاي موسيقي در ذهنش همين نوازندگي مادرش بود. تمام دوران كودكي و نوجواني، تحت آموزش مادرش بود و چندي نيز نزد رايخا و يا رايچا كاركرد و پس از آن به كنسرواتوار پاريس وارد شد و در سال 1839 به دريافت جايزه بزرگ رم نايل گشت.
در رم ، با آثار" پالسرينا" آشنايي يافت و يك ركوييم حاكي از عشق و محبت رواني نوشت. پس از آن به آلمان سفر كرد و چندي در شهر برلين نزد" فاني هنزل" خواهر "مندلسون"مهمان بود. سپس در لايپزيك به ملاقات مندلسون رفت ودر آنجا سمفوني اسكاتلندي او را شنيد.
مندلسون در كليساي سن توماس چند قطعه از آثار باخ را براي وي روي ارگ نواخت و شايد تحت تأثيرآثار باخ، موتسارت، و بتهوون، قرار گرفت و باعث شد كه مدتي ارگ نواز يك ميسيون مذهبي شود. آشنايي او با "مادام وياردو، خواننده معروف فرانسوي باعث شد كه گونو اپراي "سافو را در سال 1851 بنويسد.
اما اين اپرا مورد توجه واقع نشد. گونو از آن زمان به فكر نوشتن اپراي "فاوست" افتاد كه درسال 1859 به پايان رسيد و در مارس همان سال به اجرا گذاشته شد. در ابتدا موسيقي شناسان فرانسه اين اثر عالي را به خوبي استقبال نكردند و عده اي آن را تقليدي از سبك "واگنر" دانستند؛ اما اين اپرا كه كاملا از متن نمايشنامه اصلي "گوته" به موسيقي در آمده بود، بعدها از شاهكارهاي اپراي فرانسه قلمداد شد.
پس از آن گونو به فكر تحول جديدي در موسيقي فرانسه افتاد، اما از چند اپرايي كه بعد از فاوست نوشت " فيله مون و بوسيسPhilemon et Baucis" ، "ملكه سبا" و "كبوتر" هيچيك با فاوست برابري نمي كرد. تنها اپراي "ميري، كه در سال 1864 در تئاتر و "ليريك" پاريس به معرض نمايش گذاشته شد، اثر قابل ملاحظه اي بود؛ ولي در اجراي مجدد "ميري" دو صحنه از بهترين قسمت هاي آن را بدون توجه به ارزش فني حذف كردند تا آنكه بار ديگر در سال 1939 اين دو صحنه به اپرا اضافه شد.
يكي ديگر از آثار بزرگ گونو اپراي "رومئو و ژوليت" است كه در سال 1867 به مورد اجرا گذاشته شد و موفقيت بزرگي پيدا كرد. پيش از گونو"برليوز" هم اين نمايشنامه را به موسيقي در آورده بود، اما گونو اپراي كاملي از آن تهيه كرد. در سال 1870 به " انگلستان" مسافرت كرد ودر تمام دوره جنگ آلمان با فرانسه در آن كشور به سر برد. از آثار او قطعه ي "سوگواري گاليا، در شهر لندن اجرا شد.
آخرين اپراي وي " خراج زامورا، بود كه در 1881 به معرض نمايش گذاشته شد. اما يكي ديگر از آثار گونو كه حاوي داستان عشق "هلوئيز و آبلار، بود به واسطه مرگ او ناتمام ماند . اين اپرا كه در 1939 تكميل و اجرا شد، از آثار پرمايه ي گونو است.
گونو بواسطه سه اپراي " فاوست" ، "ميري" و " رومئو و ژوليت " در رديف بزرگترين آهنگسازان اپرا در آمد. موسيقي او همه جا حاكي از عشق و آرزوي انساني است.
وي در 18 اكتبر سال 1893 در سنت كلود در گذشت.

به همت: سونيا خندان
مسئول انجمن هاي: دين و انديشه_ عرفان
ايميل: hakimnezami9990@yahoo.com
شناسه: hakimnezami9990


0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.