آنتوني گائودي، نابغه‌اي كه معلول بود
آنتوني گائودي، نابغه‌اي كه معلول بود
آنتوني گائودی در سال 1852 میلادی در ناحیه توراگونا در ایالت کاتالونیای اسپانیا متولد شد. هر چند محل تولد گائودی به روشنی مشخص نیست و در این مورد میان مورخان اختلاف نظر وجود دارد، اما مسلم است که او یک روز پس از تولد در کلیسای رئوس غسل تعمید یافت... 



پدر گائودی آهنگر بود و او کوچک‌ترین فرزند در میان پنج فرزند خانواده بود. گائودی از همان نخستین سال‌های کودکی به خاطر ابتلاء به بیماری رماتیسم قادر به بازی با دیگر کودکان همسال خود نبود و به خاطر درد شدید پاهایش، هر بار که قصد خروج از خانه را داشت باید از قاطر استفاده می‌کرد. این بیماری همچنین موجب می‌شد تا او قادر به حضور در بسیاری از کلاس‌هایش نباشد و به این ترتیب از همان نخستین سال‌های کودکی فرصت مشاهده و تعمق در طبیعت و طراحی‌های طبیعی را پیدا کرد. به گمان کارشناسان تاریخ هنر، برخورد نزدیک وي با طبیعت در این سال‌ها به شکل‌گیری دو ویژگی مهم او که بعدها نقش کلیدی در آثارش ایفا کرد یعنی مشاهده و تحلیل طبیعت کمک فراوانی کرد.
گائودی از همان نخستین سال‌های تحصیل هوش و خلاقیت خود را نشان داد و هر چند شاگرد ممتازی نبود، اما در درس‌های خاصی چون هندسه استعداد فراوانی از خود نشان داد. از همان نخستین برخورد شیفته هندسه شد و این شیفتگی که تا پایان عمر او نیز ادامه داشت، مسیر حرفه‌ای گائودی را نیز مشخص کرد.
از سال 1873 وارد مدرسه معماری تکنیکا سوپریور شد و پس از فارغ‌التحصیلی در رشته معماری در سال 1878، بلافاصله کار طراحی و معماری را آغاز کرد.
با مطالعه دقیق زوایا و پیچ و خم‌های اشکال طبیعی، آن‌ها را وارد طراحی‌های خود کرد و به جای اتکا به اشکال هندسی صرف، طبیعت را مبنای کار معماری خود قرار داد. این امر خود را در استفاده فراوان گائودی از سازه‌های سهمی شکل و هذلولی شکل نشان می‌دهد که با توجه به پیشرفت‌های تکنولوژیک ناشی از انقلاب صنعتی، منجر به شکل‌گیری یک سبک معماری خاص در آثار گائودی شد.
نخستین آثار معماری گائودی به سبک گوتیک و شیوه‌های معماری سنتی کاتالونیایی ساخته شدند، اما او خیلی زود سبک شخصی و متمایز خاص خود را در معماری پیدا کرد.
او استفاده از قوس‌های سهموی، اشکال طبیعی و ارگانیک و نوعی سیالیت را با سبک معماری خود آمیخت و با مطالعه دقیق اصول جاذبه و منحنی‌های زنجیری، به نوآوری‌های زیادی در زمینه معماری نائل شد . هرچند گائودی چون یک نابغه مورد تحسین و ستایش هنردوستان سراسر جهان قرار گرفته است، اما آثار او منتقدانی نیز دارد که معتقدند گائودی کوررنگ بوده است و بهترین آثار خود را تنها در سایه همکاری با ژوزف ماریا خویول، معمار جوان و با استعدادی که دستیاری گائودی را بر عهده داشت، خلق کرده است.
مشهورترین اثر گائودی در بارسلون که این معمار مشهور 15 سال آخر عمر خویش را به تمامی صرف ساخت آن کرد، کلیسای معروف خاندان مقدس (Sagrada Familia) است که با مرگ نابهنگام گائودی بر اثر تصادف در سال 1926 نیمه‌کاره باقی ماند.
معماری این کلیسا که ساختمانش از سال 1883 آغاز شد کاملاً نو است و به معماری هیچ کلیسای دیگری شبیه نیست. گائودی به ساختمان این کلیسا عشق غریبی داشت، چنان که تخت‌خوابش را در کنار ساختمان آن قرار می داد و همان جا می‌خوابید.

سرانجام، اين نابغه 74ساله در هفتم ژوئن1926در یک حادثه اتوموبیل به شدت مجروح شد وسه روز بعد دربیمارستان در گذشت،پس از تصادف هویت اورا یکی از روحانیون ساگرافامیلیا تایید کرد وپس از مرگ نیز در همان کلیسا به خاک سپرده شد.




به همت: سونيا خندان
0
0
0
0 نفر

0 نظر

اطلاعات
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.