به بربط چو بایست برساخت رود 
برآورد مازندرانی سرود

که مازندران شهر ما یاد باد 
همیشه بر و بومش آباد باد

که در بوستانش همیشه گل است 
به کوه اندرون لاله و سنبل است

هوا خوشگوار و زمین پُرنگار 
نه گرم و نه سرد و همیشه بهار

نوازنده بلبل به باغ اندرون 
گرازنده آهو به راغ اندرون

گلاب‌ست گویی به جویش روان 
همی شاد گردد ز بویش روان

دی و بهمن و آذر و فرودین 
همیشه پر از لاله بینی زمین
«فردوسی»

وصف مازندران در چنين شعرِ به غايت زيبايي، آن هم با بيان فصيحانه و حكيمانه‌ي فردوسي بزرگ، همه‌ي ما را براي هر گونه شرح و تمجيد و توصيفي در باب مازندران و به معناي واقعي و فراگير، از شمال كشورمان بي‌نياز مي‌كند. اگرچه و صد البته چو نيك بنگريم جاي جايِ كشورمان سرشار از زيبايي‌هاي شگفتِ خداداد است كه جز شكر و لذت راه ديگري را براي بيننده و بهره‌گيرنده باقي نمي‌گذارد.
لطفا عزيزاني كه مي‌دانند زحمت شرح و معرفي كندوج را براي سايرين بكشند(عكس آخر).

0
0
0
0 نفر

0 نظر

پیام سیستم
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.